6/8/1945: Χιροσίμα! Το τέλος της γιαπωνέζικης θηριωδίας!
Ακόμη μία επέτειος της πυρηνικής βόμβας στη Χιροσίμα και Ναγκασάκι, ακόμη μια φορά θα χυθούν κροκοδείλια δάκρυα για τους νεκρούς των Ιαπώνων, αλλά ΚΑΝΕΙΣ μα ΚΑΝΕΙΣ δεν θα μιλήσει για την κτηνωδία, τον κανιβαλισμό, τις θηριωδίες και τα βασανιστήρια, που γέννησαν οι πιο διεστραμμένοι ανθρώπινοι εγκέφαλοι (αυτοί των Ιαπώνων) και που υπέστησαν οι χιλιάδες-χιλιάδων αιχμαλώτων -Αμερικανών, Αυστραλών, Νεοζηλανδών, Κινέζων, Ινδονησίων και άλλων Ασιατών- σε κείνα τα φοβερά κολαστήρια-στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ασίας.
Κανείς δεν θα μιλήσει για το γεγονός ότι ΑΝ ΔΕΝ έπεφτε η πυρηνική βόμβα, η μορφή του κόσμου θα ήταν πολύ διαφορετική ή μάλλον φρικαλέα διαφορετική, αυτή η βόμβα που σήμανε και το τέλος του πολέμου.
Διαβάστε εδώ http://hopedies.pblogs.gr/2010/08/6-8-1945-hirosima-to-telos-ths-giapwnezikhs-thhriwdias-kai-toy-k.html
...τις λεπτομέρειες της γιαπωνέζικης θηριωδίας, στην κινέζικη Νακινγκ, πόλη όπου έσφαξαν, βίασαν, έπνιξαν και 
ξεπάστρεψαν 400 χιλιάδες ανθρώπους, σε μια λυσσαλέα «επίδειξη» φρίκης, που όμοιά της, η ανθρωπότητα δεν είχε ξαναδεί.
100.000.000 Κινέζοι σφαγιάσθηκαν και δολοφονήθηκαν από τους Ιάπωνες, σε μια επίδειξη της μεγαλύτερης θηριωδίας, που είδε ποτέ ο κόσμος. Κι όμως, όλοι αυτοί οι σφαγείς χιλιάδων ανθρώπων, όλα τα κτηνώδη δίποδα γιαπωνέζικα θηρία, που διέταξαν όλες τις σφαγές, αντί να δικασθούν και καταδικασθούν (όπως έγινε με τους Γερμανούς) 
σε θάνατο για τα αποτρόπαια εγκλήματά τους, τιμήθηκαν σαν ήρωες στην Ιαπωνία και αν σήμερα ρωτήσεις έναν Ιάπωνα γι αυτά, θα σου πει: ναι, αλλά οι Κινέζοι προσπάθησαν να εισβάλουν στην Ιαπωνία πριν από...600 χρόνια.
Και το αθλιότερο είναι ότι ούτε οι Αμερικανοί ζήτησαν τη θανατική καταδίκη αυτών των ανθρωπόμορφων τεράτων.
Προφανώς, έτσι τίμησαν τους δικούς τους αιχμαλώτους-μάρτυρες.
Και για φέτος η σκέψη μου, η λύπη μου και το κερί μου θα είναι για κείνον τον 20άρη
που του έκοψαν τα χέρια και τα πόδια και τον υπόλοιπο οι Ιάπωνες τον έφαγαν, για κείνον τον 25άρη, που οι Ιάπωνες τον σταύρωσαν, για κείνον τον 30άρη, που οι Ιάπωνες τον φόρτωσαν με τεράστιο βάρος και όταν στον δρόμο σωριάστηκε, μη αντέχοντας πλέον, τον εγκατέλειψαν νεκρό, με μια σφαίρα στο σβέρκο.
Ναι, και φέτος, όπως και κάθε χρόνο, η σκέψη μου θα είναι σε αυτούς, που κτηνωδώς δολοφονήθηκαν από τους γιαπωνέζους, σε αυτά τα παλληκάρια-ήρωες και μάρτυρες, που ποτέ δεν γύρισαν στο σπίτι τους, που ποτέ η μάνα τους και ο πατέρας τους δεν μπόρεσαν να ανάψουν ένα καντήλι σε ένα μνήμα με το αγαπημένο σώμα. Σε αυτούς, που οι ζούγκλες 
της Ασίας έγιναν ο τάφος τους, που την τελευταία εικόνα που πήραν μαζί τους ήταν το αποτρόπαιο πρόσωπο του βασανιστή και δολοφόνου τους, που το τελευταίο συναίσθημα που ένοιωσαν ήταν ο τρόμος και η οδύνη.
Θα ανάψω όμως κι ένα κερί, ως ευχαριστώ, για όλους αυτούς, που γλύτωσαν τον θάνατο, γιατί η πυρηνική βόμβα σταμάτησε οριστικά την κτηνωδία και τις θηριωδίες του «γιαπωνέζικου πολιτισμού».
Εδώ: http://incredibleimages4u.blogspot.com/2010/04/brutal-japanese-during-second-world-war.html μπορείτε να διαβάσετε όλες τις χώρες της Ασίας, που γνώρισαν την γιαπωνέζικη θηριωδία, αλλά το πιο σημαντικό, θα δείτε σε βίντεο όλες αυτές τις φρικωδίες, που πιθανόν τώρα που διαβάζετε αναρωτιέστε αν είναι αλήθεια.
Κύριοι,
Δείτε αυτά τα βίντεο και μετά ξοδέψετε έστω και ένα δάκρυ...επειδή δεν ξέρατε...επειδή κανείς δεν σας είπε...επειδή δεν το είχατε φαντασθεί ποτέ, ότι η ανθρώπινη διαστροφή και θηριωδία δεν θα είχαν όρια!
karfitsa 
RSS:
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας